Be Kadin Şiiri - Halil İbrahim Yıldız

BE KADIN!

Güneşinle doğar günüm

Başkasına yoktur yönüm

Adanmışken sana ömrüm

Ne kıskanırsın be kadın

Sana yönelmiştir yolum

Büktün eğilmeyen dalım

Sendedir ya gonca gülüm

Ne kıskanırsın, be kadın

Akan sularım duruldu

Nazından gönlüm yoruldu

Senle yuvamız kuruldu

Ne kıskanırsın, be kadın

Saçlarıma kar yağdırdın

Dallarımı sen eğdirdin

Gençliğim sona erdirdin

Ne kıskanırsın, be kadın

Kör kurşunlarla sen vurdun

Yorulmazdım beni yordun

Şevki nazına sen kurdun

Ne kıskanırsın, be kadın

Halilini yorma boşa

Nağmeleri saza koşa

Bırak ta birazcık coşa

Ne kıskanırsın be kadın

Be Kadin