Begonyalar Açmaz Ki

Hüznümü bilirsin

Bilirsin hissedersin

İçimdeki acıyı

Yangını

Daha dumanı tütmeden

Sen bir gülüversen

Aydınlanır bin yıllık harabeler

Sen üzülsen

Yıkılır Endülüs

Yıkılır ruhumdaki şehirler

Bir ben

Bir sen

Düşünürüm

Aynalara baka baka

Aynalarda kaybolmuş adım

Sen yüreğimi besleyen kadın

Kıyamam bakmaya yüzüne

Saklarım ismini

En gizlime

Bir şiir yazarım güleç

Sen inanmazsın güldüğüme

Sesimden anlarsın

Yarım yamalak gülüşümden

Anlarsın işte

Saklayamam senden

Çok korkuyorum

Gün gelir gidersin diye

Begonyalar açmaz ki gidersen

Kimse evini beyaza boyamaz ki

Yaz gelmez ki

Gidersen

Nehirler taşar

Aç kalır kumrular

Kar yağar adaya

Hasret kalır gökler

Bir hoş sedaya

Kim dayanır söyle

Böyle bir vedaya