Bekir Dayı

Yaşarken ne malı ne mülkü vardı

Ne takım elbise ne kürkü vardı

Sırtında çok ağır dert yükü vardı

Beyaz bir libası oldu ölünce

Çoğu zaman açtı nadiren toktu

Hesabı kabarık verecek çoktu

Her zaman yürürdü bineği yoktu

Tahta arabası oldu ölünce

Bilmezdi tekneyi bilmezdi yatı

Kiralık evlerde geçti hayatı

Ne gecekondusu ne de bir katı

Bir metre odası oldu ölünce

Ayın ortasında biterdi maaş

Mutfağı tam takır ne ekmek ne aş

Ödeyemeyince başlardı telaş

Borçları mirası oldu ölünce

Odunsuz kömürsüz soğukta karda

Hastalık kapıyı çaldı art arda

Karısı terketti bıraktı darda

Bir vefa yarası oldu ölünce