Bekle Beni
Dertten uzak hayata açık yürek yürürken
Aktı mürekkep kalemimden
Doldukça doldu içimdeki duygu taşkını
Bilmem hangi zamana ait bir Pamuk Prenses'in
Yahut
Kopelia'nın aşkını yazmayacağım bu kez
Ve heveslenirken gözümdeki ip dirseği
Dilenmek şöyle dursun
Heveslendirmeyeceğim kimseyle heceyi, kalemi
Yağmur bukez bir yıkıntının ardından süpürmeyecek kaldırımları
Ve kaldırımlar
Hiç bir çete savaşında aşk oyununa şahit olamayacak bu gece...
Bu gece umuda koşan bir yolcu yolunda demlenecek parmak uçlarımdaki klavye
Mahmuzlansın tüm eşkıyalar,
Gelecek tüm servetimin güzel rüyalarına
Yolu ümide açılan Akasyalar
İşte o zaman boyanacak tüm eksik yanlı rüyalarım
Bak içime sevgili yağız kader
İçime bak, artık bulamayacaksın geçmişe ait bir keder
Giderken ömür yarına
Teker teker dökülecek parlak yağmurlar
Ve tek tek ayıklayacak mermilerini düşmanın
Kavrulmuş bir güz yangınında
Hafif bronz bir sevdaydı seninki
Sebebi çoktan belli kaoslar gibi
Kaçınılmazdı ve de
Tut elinden koca parmaklı zahir hayatın
Yıkacağız zamanın götürdüklerini
Bembeyaz suretlerimizle
Bir bir ödediğimiz bedelleri
Gül yapraklarına çevireceğiz
Bir gram dahi tekrarlamadan nahoş kederi
Uzun adım biçeceğiz sebepleri
Ki sebepler yarının bahanesi olamasın
Gel yolcu uzat kelimelerini
Bir lügat da benden kat
Çevir kaderi
Ey hayat geliyorum
Bekle beni!