Beklemek mi Zor Bekletilmek mi

Yürüyorum İstanbulun ayaz kaplı sokaklarında

Ceplerimde ellerim

Dudaklarımda belirsiz bir şarkıyla.

Sokakla çig kaplı ve soguk

Üzerimde ikinci el montum var.

Senin hediye aldıgın bere

Sahi sevebilir misin son bir kere

İçten

Derinden.

Bakabilir misin gözlerime

Anlamlı

Derin

Depderin...

Otobüs bekliyorum o kalabalık durakta

Kiminin kulaklık kulağında

Kimisi ise kendi çapında.

Herkesin bir yolu var

Herkes bir yere çıkar.

Benim yolum tek ve dar

Ne yönden gelsem hepsi sana çıkar.

Kar yağmaya başlar yükseklerden

Sığınırım bir kafeye

Bir çay isterim en sıcagından.

Kalemimi kagımı cıkarırım

Başlarım şiirlerime bıraktığım yerden

Tekrardan.

Konusu yine sen olursun

Kahramanı da sen

Senin gidişinden başlarım anlatmaya

Okuyanlar cephe alır sana

Sebepsiz yere gider mi insan soruyorum sana

Her gidişin bir nedeni var

Senin beklediğim kim var ?

O değil di değdi mi gittiğine

Sevdimi o adam gittiğin yerde.

Oysa ben hep bekledim seni o beni bıraktığın yerde

Sarıldığın ;

Son kez sarıldığın o köşe başında

İlk kez öptüğün o bankta

İlk kez simit attığımız vapurda bekledim

Martılarla.

Kucagımda hep o sevdiğimiz kediyle

Bakkal poşetlerini taşıdığımız teyzeyle

Geleceğim demiştin ya hani

İnsan bekliyor işte aşk hali

Aptal aşık halleri.

Sahi mutlu musun

Seviyor mu seni

Aynı hayali paylaşabiliyor musunuz?

Sanmıyorum

Zannetmiyorum.

Bu arada

Ben hala o sokağın başında bekliyorum...