Bekleyiş

oturmuş,

zamanın en ücra köşesinde..

oturmuş,

çatlayası başı

ellerinin arasında..

oturmuş,

bir durakta,

bekliyor!

saat gece iki...

biliyor,

otobüs gelmeyecek.

esmer suratına

tiksinç bir vehim

oturmuş..

gelmeyecek!

ümitsizliğin

çıldırtası dinginliğine

dayamış kafasını,

bekliyor,

gelmeyecek olanı...

biliyor,

yaşanamayacaklar

değil mesele..

mesele,

kalbinin kenarını kemiriyor,

bir lağım faresi gibi,

üşüyor,

bu kavurucu

ağustos gecesinde.

uyku; en ulaşılmaz mertebe,

yanacak olacaklar için.

biliyor...

oturmuş,

akrebin kıskacında.

bekliyor ürpertisini

kayacak yıldızların.

biliyor,

gelmeyecek otobüs.

mahrumiyet

bir kuvvetli teselli,

vazoya konulmuş

beyaz bir gül gibi,

rûhunda...

oturuyor

en ulaşılmaz mertebede.

soluyor dumanını

fakir bacalarının.

vazodaki beyaz gül

soluyor..

biliyor..

bir başka baharda

bekleyecek mutluluğu.

kuruyor, gelecek,

baharın hayalini.

kuruyor alarmını

gece saat ikiye,

gelmeyecek

olanlar

için...