Belki De Şiiri - Nazan Yüce

yine birkaç damla ile ıslandı bütün bir gece..

yine çareler içinde ki çaresizliklerle..

ne bu yaranın geçeceğine kanar artık gönül,

ne birgün çıkıp geleceğine..

gündüzlerimi sorma

sana ağlamıyorum..

gözyaşlarımın izlerini gizlemek için karalar bağlıyorum..

dön demeye bile dilim dönmüyor..

dönmeyeceğini bildiği için belki de..

küçücük bir şehir kalbim,

sen ise orada ki tek kasabasın..

sesten,

gürültüden,

pislikten uzak..

sen şehrimin en temiz yanısın..

bütün kirini bedene yaydığın için belki de..

gökyüzüydü benliğim..

sen ise güneşim olmayı değil,

kara bulut olup;

mutlulukları gölgelemeyi seçtin..

gelip geçse karanlığın neyse,

sen aydınlıklarımı karanlığına hapsettin..

aydınlatmayı başaramayacağını bildiğin için belki de..

isyanımdın sen

Allah'a değil,

hasretini bana bırakıp,beni benden alan sevdaya..

haykırıyorum tüm gücümle,belki duyarsın diye,

duysanda anlamazsın farkındayım aslında..

ama anlarsın anlaşılmadığın birgün de..

bir kabandım ben ve hep bir cebim delikti..

içinde kalbim,kalbimde bir sen gizliydi..

hangi beden ısındıysa benimle,

değemedi kalbimde ki yerine..

sen ise kıymet bilmedin,

kıymetin bilindiği için belki de..