Belki De Yeniden Doğarız Ölümlerle

Gece soğuktu

kar havasıyla titreşen yıldızlarla

masmavi rüzgâr ve ışıklar yanıyordu gözbebeklerin gibi masum

_ hep eskisi gibi cama düşen sevda mıydı yoksa bu buğulu hüzünde

belki de bu koyu gecede yeniden doğarız ölümlerle.

Kapıda bekliyordu kış

saatler seni gösteriyordu ayak uçlarında yürüyen akreple

geceyi kovalayan yelkovanın savaşında

_ sanki kaçıyor gibiydik hep hayattan bilmediğimiz zamanlara

belki de bu kaldırımlar beyaza boyandığında yeniden doğarız ölümlerle.

Hani o ilk kar yağdığında

Karatepe'den geldiğinde kış Kargasekmeze

nasılda kendimizi bırakmıştık bir çığ gibi zirveden umarsızca geceye

_ usulca neye devşirmişti o gece bizi ve yıldızlar gibi hep sessiz kaldık

belki de seviyorum suskunluğunda yeniden doğarız diye ölümlerde.