Belleksizdir Artık Sokaklar

sokakları süpürüyor çöpçüler...

eylül susarken tarihe

yapraklar terkinde dallarının, hüzünle

ve anısı saklanırken köşesinde, sokağın

esrikliği zamanın..

süpürülüyor bütün izleri, yolların

haylaz bir okul kaçağı gibi

şarkılar söylüyor alaca şafakta, kuşlar

kuşların sesini dinliyorum ve serinliğini

kar aydınlığının

varoş bir suskunlukla bekleşirken sokaklar

işçiler dalıyor sabaha

sımsıcak ekmek kokuyor gökyüzü

dingin bir hırçınlıkla

susuşlarda fabrikalar

sokakları süpürüyor çöpçüler

ve yaşam uzayıp gidiyor, yollara

geceden kalan ne varsa savrulup duruyor...

fahişelerdi diyorum

dili çatal bir küfürle geçen

yaprak hışırtısında

bultları cebinde sürükleyen

devriyeler basarken sokakları

yüzü esmermiydi kendini ateşe veren çocuk

yoksa kitaplarmı tutuklanıyordu

köşe başlarında

ve ne zaman bir sevgilinin anımsayışı

hüzne rehnetse

susuşuyor lambalar

dalgın bir bakışla

"Acıya Alışılmaz" diyordu bir şair

sen şimdi, ey kalbim

düş yakıştır

fiyakalı acılarına

çöpçüler süpürdü bütün izleri

belleksizdir artık sokaklar

M.H

ekim-2oo9