Ben Ayran Gönüllü Değilim

Yine seninle başlıyorum şiire

Yine hüzün yine gözyaşı

Yine yelken açıyorum acıya kedere

Çok değil mi bu aşk acısı

Sana verdiğim değere karşı

Istırabı mı layık gördün bana

Ben bunları hak edecek ne yaptın

Sırf sen mutlu ol diye

Umut etmeyi yasakladım kendime

Senin için nelerden vazgeçtim ben

Sen ise sana olan aşkımı küçümsüyorsun

İçimdeki aşkı öyle bir kirletin ki

Öyle bir nefret yerleşti ki yüreğime

Artık çareler çaresiz dermansız derdime

Bir son ver bitsin bu işkence

Neden hep acı dolu sözler oluyor

Ağzımdan çıkan her hece

Neden gözyaşı döküyorum her gece

Verebilecek misin ey zalim

Yokluğunda döktüğüm gözyaşların hesabını

Verebilecek misin sensiz geçen yılarımı

Unutturabilecek misin bu sensizliği

Ama zor ben ayran gönüllü değilim

Sevdim mi bir kere severim

Bu kalbime giren bir daha çıkamaz

Bende bu böyle istersen...