Ben Bana Yettim Yeterimde

Sürekli yazıyorsun diye şaşıyorlar kızıyorlar bana

İyide kalemin kağıdın anladığı kadar kimse anlamıyor ki ama..

Kafasına esen akıl verme derdinde ukalaca

Siz benim neler yaşadığımı nerden bileceksiniz ki ya

Önce benim çektiklerimi anlayın sonra akıl verin kolaysa..

Halin hatrın nedir nasılsın diye soranınız mı oldu sanki bana

Çocuk gibi azarlamaya gelince üstünüze yok valla

Karşıdan ne oldugunu neler çektiğimi bilmeden koluşması kolay da

Gelin bide çektiğim, düştüğüm, ağladığım yolları siz geçin sırayla

İşte ondan sonra bakın konuşma hakkı hanginizde kalır acaba...

Bana benim içinmiş gibi kimse önemser gibi kimse öğüt vermesin

Hanginiz yanımdaydı ben düşerken canım yanarken söylesenize hanginiz

Şimdi güya en yakınlarım gibi davranmayın...

Elimden tutmadığınız yanımda olmadığınız günlerde kaldınız

Şimdi kimse bana akıl vermeye sakın ha sakın kalkışmasın..

Ben acılarımla kendim baş başa savaştım yaşadım

Şimdi düşssemde size ne ben yine yanlız kendim ağlamasınıda bilirim kalkmasınıda

Çünkü ben ayakta durabilmek güçlü olabilmek için çok çaba harcadım

Ben bu günüme kadar yanlız geldim yanlız devam etmesinide bilirim..

Çünkü ben yanlızlığımla kalemimi kağdıgımı kendime kendime gerçek dost bellemişim...