Ben Belki Birebir Birdirbir Oynuyorum Ölümle

......................'ne kadar yakınımda ya da uzağımdasın Ingeborg? Bana

söyle ki seni şimdi öperken gözlerini kapayıp kapamadığını bileyim'

Paul Celan

duruluyorum sessizliği

anlamadığın pek çok şeyi

hüzünle okuyorum kuruyan kemikleri ve hüzünle ne çok yakıyorum

bizi yok eden kıvılcımsız aşkı gittikçe

çünkü hoşuma gidiyor burnunun soğuktan üşümüş kızarıklığı

dağlara tepelere dikensiz düzlüklere tenezzül etmese de ay ışığı

duruluyorum çiğ sessizliği içinde

ürperiyorum el değmemiş yalnızlığı

ama yine de uzağımda değilsin ve çalkalayıp duruyor

merdaneler gök yüzünde bir sağa bir sola bombaları

sulara tutunmaya çalışan çocukları

parmakları

dağılan damarları

topluyorlar BM işaretli torbalarla

oyuncaksız kalıyor ruhları

bu kadar önemli miydim

senin için bilmiyordum

ya da çok çok özel

uzaktan bir dost olduğumdan emin değildim

birinci not:

unuttum

unutulduğumu sanıyordum

ikinci not:

hayaldin

hayaldim