Ben De Çocuktum

Karamsar düşlerim yoktu o zaman

Arada bir yerlerden düşerdim herkes gibi

Hayat yemek ve oynamak arasındaydı

Bir gündüz vardı, bir de gece

Dün yoktu yarın yoktu

Bugünü boyardım her canım sıkıldığında

Karıştıracak bir şeyler bulurdum en sonunda

Sıkılmayı unuturdum

Koşmak en güzel şeydi hedefsizce

Arada düşüp dizlerin kanaması

Bazen iki damla

İnadına yeni bir oyun gelirdi ardından

İnadına yeni bir koşu

Hep bildiğim nasihatleri dinlerdim büyüklerden

Anlamsız yumruklar sıkardı içimi

Ben bildiğimi okurdum

Bildiğim beni

Günler saç taramayı öğretmişti

Uzun saçlılara gizli gizli bakışlar atardım

Çaktırmadan konuşsun diye yaklaşmalar

Ses tonuna hayranlık

Gizli bir yarış başlatırdım kızlarla

Nazikliklerince yenmeliydim onları

Oyunların hep en tatlı yerinde duyulurdu annemin sesi

'Yemek hazır, gel artık!'

Midemin isteği galip gelirdi çoğu zaman

Belki de korkum

Gözüm oyunda girerdim eve

Dedim ya

Ben de çocuktum

Yürek çırpıntısını daha sonra tanıdım

Şu dizlerin titremesi yok mu

Nasıl korkardım görecekler diye

Havadan sudan kelimelerin arkasına saklardım heyecanımı

Tatlı bir oyundu her şey

Ders çalışmak, koşmak, uyumak

Ve her gece neredeyse bulup en güzel düşleri

Teker teker toplamak

Nasıl da geçmiş zaman

Hâlâ oyun oynayasım var

Oyunlarla sırtlamışım kütükte yazılı yılları

Farklı renkler bulmuşum

Yürek yangınlarını söndürmüşüm geceler boyu

Ters esen rüzgârlara set olmuşum

Lokmaların isyanını tanımışım boğazıma

Anlam verememişim ardından gelen şu sebepsiz gözyaşlarıma

Orada bıraktığım beni arıyorum artık

Saçlarımdaki beyaz o beyaza benzemiyor

Kardan adam da yok artık gözleri kömürden

Ne kış eski kış ne de yaz

Dizlerim titremeyi unutmuş

Sık sık geriye bakar oldum

Bir tek sayfalık ömür

Satırlar boş

Düşlerime siyah bulaştı artık

Hüzün yazıyor saatler

Anlamsızlık doğuyor her şafak

Hedefsiz koşuyorum her esintinin önünde

Yüreğim düşüyor olur olmaz yerde

Her defasında yaralı

Her defasında üzgün

Hâlâ dün yok hâlâ yarın yok

Bu yaşta böyle olurmuş derler ya

Artık renksiz günlere uyanıyorum

Hayat bir oyunmuş ben bir oyuncu

Şimdi anlıyorum