ben de yorgunum be şehir...

yorgun şehir aç gözlerini

veda etmeden nasıl gideceksin

kime bırakıyorsun güzellğini

gizemini ve içinde gizlediklerini...

iskele sensiz anlamsız kalacak

deniz hırçınlığını azdıracak

bulut gözyaşlarını arttıracak

gitme benden yorgun şehir...

haklısın aslında enine boyuna düşününce

çözüm bulunamadı trafik denilen işkenceye

hasret kaldık denizin muhteşem sesine

bu veda değil bir kaçış hem de gizlice...

aşk denilen duygu senle başladı

rüzgarın aşkla saçımı okşardı

kabullenemem senden ayrılmayı

unutamam yorgun şehir beni yavrun bilip sardığını............