Ben Geldim Ve Ben Gidiyorum

Ne, zamanlar kaldı geçtiğim şehirde

Bir küçük çocuk bıraktım eski evimde

Bir fotoğraf var vazonun ince belinde

Unutulmayacak sabahlar var nefesinde

Kaybolan ebedim var belki birinde

Yıkık viran gibi belki de

Kimseye söyleyemem

Bir günahım var bu evimin içinde

Geçtim gidiyorum belki de

Ama ektiğim tohumlar var bahçesinde

Yeşerecek bahar gelince

Süzülecek son baharında

Ama ben olmayacağım ecelin vaktinde

Vura çarpa boyadığım sevgi var duvarında

Anlatamadığım ama söylediğim

Harfler var kapı duvarında

Sessizliğim var çatı katında

Ben geldim ama gidiyorum

Sizlere evlada demiyorum

Kalıp günah işlemiyorum

Yaktığım can var aynanın karşısında

Suçlu bir mahkûm var

Kendi dikenlerinin içinde

Güneşsiz bir dünya var vicdanında

Ben geldim ben gidiyorum.

Ne, zamanlar var daha ebedimde

Bulunmayan güneş var karanlık odamda

Ben Güneşi gördüm

Suçlu, günahkâr bir gönül ile

-Geri baktım -

Ben geldim ve gidiyorum...