Ben Gidiyorum

Nârâsız gençliğim, çığlığa döndü

Yeşil tarlalarda, sapsarı kaldım

Delikanlı sevdam, zamansız söndü

Her dudak büküşten, bir ibret aldım.

Karadeniz aldı, hırçın göğsüne

Üst üste sayısız vurgunu yedim,

Ardından kar yağdı, aşkın üstüne

O yüzden karşında sendelemiştim.

Artık gidiyorum, sensiz güneye

Belki de vefalı kimse bulurum,

Donuk gülüşlerim, kalsın hediye

Sen başkasına gül, ben gidiyorum.