Ben Hiç Üşümeden Uyumadım

Masumdum, eski topraktık

Babam ölüm yatağında, anne ellerinde

Çıldıran ekmek yarası

Üstümde yıpranmış yorganım ayaklarım bu kesilir

Ben hiç üşümeden uyumadım

Gün doğarken umut saçarken gözlere

Yoksulluk pençesi yordu yüreğimi

Sızım sızım yaralar kaldı şimdi

Ben hiç üşümeden uyumadım

Ne parlak imajlar geçerdi gözümüzden

Ne de özenirdik özenirdik de

Boğazımızda kupkuru ekmek kokusu

Ben hiç üşümeden uyumadım

Nasıl da özlerdi ellerimiz ceylanın gözlerini sevmeyi

Cepte senelerden kalma yaşlı mendil

Damımdan tüter buz dumanı

Ben hiç üşümeden uyumadım

Hani gençliktir ister can, çocuksu arzular

Bir başına kalmışım şu kahpe dünyada

Savaşmak alnımda porlar

Ben hiç üşümeden uyumadım

Deli gibi göğsüm yüreğim ne de ağlardı

Aş evine giderken adımlarım utangaç

Midemiz kıvranır, ellerimiz zayıf

Deli gibi göğsümüz

Ben hiç üşümeden uyumadım

Alnım değdinde secdeye,eller tutsak göğe

Bir tek istek ve bir tek arzu

Allahım sıcak yere değsin yorgun sırtım

Üstüm üstüm sımsıcak sarılsın

Üşüyerek ölmek dokunur gözlerime

Ben hiç üşümeden uyumadım ...