Ben Kalem ve Sözcükler

Şimdi baş başayız ,

Ben, kalem ve sözcükler.

Ayrılmaz 3 dost.

Çektiğimiz sıkıntıları düşünüyor,

Neyse deyip geçiyoruz.

Ders çalışsam,

Birileri "Çalışmıyorsun. "

Kitap okusam,

"Çok oturuyorsun. "

Spor yapsam ,

"Yeter yapma! "

Şiir yazsam,

"Zamanını boşa harcıyorsun. "

Bu ne cehalet,

Ya Rabbi!

Söyleyecek çok şey var ki ,

Kalem : Tükenirim.

Sözcükler :Yetmeyiz.

Ben: Zaten söyleyemem,

Diyorum.

Şimdi baş başayız ,

Ben , kalem ve sözcükler

Karşımızda deniz yok.

Yeşillik deseniz,

Allah'ın çölündeyiz.

Sıcaktan bunalıyoruz ,

Bir de cehaletle,

Uğraşmak var.

Karanlık kaplasa her yeri ,

Kalem susar,

Sözcükler kaybolur,

Ben yatarım.

Ama güneş doğarsa,

Yine aynı hava,

Yine aynı cehalet.

Ne zaman mı biter :

MEÇHUL !

Şimdi baş başayız ,

Ben , kalem ve sözcükler.

Arıyoruz durmadan,

Olanı değil,

Olmayanı arıyoruz. *

Belki güzelliği,

Belki hakikati,

Belki de yaratanı.

Bekliyoruz,

Ya bulutlar üstünde,

Ya "Umutsuzlar Çölün "de ,

Ya da karanlığın içinde ,

Sadece bekliyoruz.

Şimdi baş başayız ,

Ben , kalem ve sözcükler.

Vuslat zamanı gelmeden,

Son noktayı koymadan,

Yeni bir dünya,

Bir de cehaletin bitmesi için,

Haykırıyoruz son defa...

Not : "Olmayanı arıyoruz. " unutulmaz birinden alıntıdır.