Ben Kendi Yarattığım Masalın Kahramanı Bile Olamadım
ben kendi yarattığım masalın kahramanı bile olamadım
uzaklardan izledim hep yarattığım kahramanı
bir figüran oyuncu gibi oyuna çağırmasın bekledim 'gel' diye
o ise hiç bir zaman seslenmedi oyuna 'gir' diye
bu yüzden hiç bir oyuna dahil olmadım
hiç bir romanın baş kahramanlığına soyunamadım
zaten hiç bir romanda beni anlatmıyordu, hayatım hiç bir romana kaydolmamıştı.
ve hiç bir kelime anlatmıyordu sevdamı ona
üstelik yeni cümleler de kuramıyordum içinde süslemeler olan
devrik cümlelerimden düşüyorum
onu arıyordum bilinmezliğin labirentinde
yarattığım kahramanı...
oysa hiç bir yol çıkmıyordu ona
ve hiç bir labirentte rastlamıyordum adına
madem ki tüm ayrılıklar ona çıkıyordu
madem ki tüm romanlarda o kahraman olucaktı
boşuna mı? uğraşıyordum yani süslü kelimeler kurmaya
boşuna mı? arıyordum yani bulmacalarda onu
nerdesin yarattığım ey kahraman
nerdesin...
artık tüm bulmacalar onu çağrıştırıyor bana, beni kaybediyor
yukardan aşağa, soldan sağa
ve şizofrenik bir hasta gibi kendimle oynuyorum santrancımı
taşlarımı kendim hareket ettiriyor, hayatımın hamlelerini yapıyorum
3 hamlede şah-mat ediyorum
ama kaybeden yine ben oluyorum oyunu