Ben Özleminide Yokluğunuda İçime Gömdüm..!

Hep gülerdin hiç ağladığını görmedim

İçin içini yerdi bilirdim

Ne kadar sessiz olsanda seni bir volkana benzetirdim

Karşında susmaz her şeyi söylerdim

Sen beni sadece dinlemekle kalırdın

Dalar giderdin yıldızlı gecelerde boş yerlere

İçini çekerdin bir çocuk gibi gözlerin dolardı

Ama hiç ağlamaz hep susardın

Seni anlamak bir yaşam harcamaktı

Sen bunu hiç bilmedin

Ben seni bulmadan yaşamımı yitirdim

Sakın seni anlamamı bekleme

Ben kendi anlamımı bile bir yerlerde yitirdim

Oysa daha dün ellerimdeydi

Şimdi sen varsın

Benim içim yersiz kayıtsız sensiz sabaha

Yarın ben yokum

Ne demek istersin bana sakın gitme deme

Gideceğimi bildiğin halde

Hadi çekinme bana son sözünü söyle

Şist... sen son mektubun elimde

Şimdi anladım sen beni hiç dinlememişsin

Seni sevemedim deli kız ama hiç diyemem

Ben çoktan alıştım sensizliğe zoru bile yendim

Sanma ki unuttum gülüşün halen gözlerimde

Ben sana hasretlerimi hiç söylemedim ya

Korktum çünkü bir hasretimde sendin

Biliyor musun?

Sevmiyorum dedim ya sensizliğe alıştım dedim ya

O sana karşı bir yalandı anla

Bekleme demiştim

Sen şimdi yine camdasındır gözlerin yine dolumu

Gülüşünü özledim

Susuşun şimdi nerde

Sana inat olsun diye şiir yazıyorum

Bu şiirde sana unutma yarın mutlaka son şiirimi yazacağım

Ama o yarın hiç gelmeyecek

Ben giderken gözlerinde üç beş buğulu yaş kalmıştı

Söylesene düştü mü toprağın baharına

Hayatın anlamını bilmek var ya

Hani şu zor kelime hani sevmek ben hiç beceremezdim

Seni bile sevemedim

Artık ben yokum

Senden ayrıldıktan sonra ilk işim cebimdeki son parayla

Kendime bir ayrılık satın alacağım

Sen korkma

Ben yine parmağımda yüzüğüm

Aklımda cevapsız sorular

Dermansız dizlerimle hep şiir yazacağım

Senin hiç sevmediğin hiç istemediğin ayrılık şiirlerini

Benim için yarın hiç olmayacak

Sen hiç olmayacaksın

Varlığın varken yokluğunla yaşamak var ya hiç yetmiyor bana

Şimdi nerdesin bilinmez

Unutmak kolaydı sanki

Hiç aklıma gelmezsin sanırdım

Yanılmışım

Romanımın arasında sana yazdığım şiir

Bana verdiğin resmin arkasında

Ben seni üzmek istemem ama bunun adı baştan verildi

Hani her sevginin ardından sert bir rüzgârla ayrılık gelir ya

İşte öyle bişey

Ayrıldın anlasana

Unutmak haram bana

Seni sevdiğim için özür dilerim kara gözlüm

Buna böyle bir son yakışırdı

Kulakları patlatan çığlıklardan sonra

Derin bir uçurum sessizliği yani

Şimdi sen yoksun

Ben sadece rüzgârı dinliyorum

Seni oda severdi bir ben gibi

Hani gerçekler acı verir ya insana

Bu bir gerçek sakın unutma

Seni sevdim

Hani çok isterdin bir kere bile söylememiştim ya

Şimdi söylüyorum

SENİ SEVİYORUM...

Satırlarımın sonuna gelirken

Bunları bilmeni isterim

Ben özlemini de yokluğunu da içime gömdüm

Seni gömdüğüm yere

Hadi şimdi bıraktım

Git... Gelme geriye

İntizar bu bir çağırış

Seni değil yokluğunu

Seviş bu bir özleyiş

Seni değil yokluğunu

Kal dedim gitme dedim

Sana değil yokluğuna

Gözlerin gelmez hülyalarıma

Sözlerin düşmez aklıma

Ne yana düştün

Bak ellerim boşlukta...