Ben Sana Geç Kaldım

çünkü sana geç kaldım

tutsaklar ağlarken ölü güvercinlere

ve harf düşerken cümlenin tılsımlı sonlarından

yalın yankılar göçtü denizlere

ismine koşamayan göçebe izlerim yapıştı kumlara

alnımdaki ter yaşlanınca üstüne birde tükenmişliği zamanın

mahpus ettiğim zihnimin sol anahtarı uçuşunca türkülerden

demir parmaklıklarda aradım haramlaşan tüm tınıları parmaklarım inceldi

sesim yoktu zaten sesim kayıp yitik zulalarda

çığlığımı aradım göğsümün iman tahtasında ölüydü

ölüydü güvercinler

tutsaklar ağlıyorken başını gömüp ranzalara

ben sana geç kaldım

avuçlarım sarıldı şakaklarıma