Ben Sen ve Biz

Bölüm -1-

'Beni sevmen hiç önemli değil

benim için önemli olan, üzülmemen.'

Küçümsedi bunu kadın ;

'Demek ki sen artık beni sevmiyorsun', dedi.

Yakasındaki gülümsemeleri silkeledi adam

gömleğinin kollarını katladı,

gözlüğünü çıkardı,

cebindeki ufak siyah beziyle

gözlüğünün aksine gözlerini sildi

( ve sonra )

yağan yağmurun körfezin sularıyla bütünleşmesini izledi

sonrasında adam

yalnız olduğunu anladı.

Bölüm -2-

Saat 21:45

vakit çok geç değil aslında

çok şey yapılabilir

çok şey yazılabilir şiir adına

yakamozlarla sevişen düşlerde cabası

oysa

oyalayan hareketleriyle bocalamayan yalnız adam

nasıl olduysa bir şekilde cezbetmişti bizi,

yaşadığı bu yaşayamadıklarıyla

ve karar kılındı

yalnız kalmamalıydı adam

ve kayda geçmeliydi, aşk adına

adam ise

mendilindeki yaşlarla denizi ıslatmayı seçmişti

bir nevi denize adamıştı kendini

kimbilir, belkide

bütünleşmekti adamın

o an ihtiyacı olan

sonra

..... durdu yağmur

.....sustu/ruldu deniz

derken adam

..... başladı denize taş atmaya

elleri çığırtkan

kalbi sulanıyordu kanlanmadan

ama can havli ile soluyan

kadın oluyordu, bu defasında

tekrar başladı yağmur

( ki kadın yıkanmalıydı bir kez daha )

.....yıkandı kadın

.....sustu adam

.....baktı kadın

.....onayladı adam

Gök gürlemiyordu, bu defasında

Bölüm -3-

Sımsıkı sarıldı adama.

'Küs uyumak istemiyorum seninle,

çünkü yarın uyanacağımızın garantisi yok

anlıyor musun beni', diyerekten

döküldü yağmurlar, kadının kalbinden

bir yandan da

'Ama ne yapayım, çok seviyorum seni', dedi, kadın.

'Ben zaten seviyorum,

senin tek yapman gereken üzülmemen', dedi, adam.

Özümsedi bunu kadın

demek ki aşk ; sevmektende öte

'Kapatın gözlerinizi, yoksa geç kalıyorsunuz hayata', dedi, ikisi.