Ben Senin Olmadığın Hiçbirşeyi Sevemedim

Taranmıştı bu sevdanın kızıl saçları ve rüzgar durmuştu

Eskisi kadar sert esmeleri yenik düşmüştü saçlarının uçlarına

Baharlar mevsimleri çok çabuk değiştirdi ılgıt bir hava var şimdi

Yüreğimdeki özlemler perdelerini tek tek çekti yürek bu gecede yenildi

Yanlızlık mahkum hayel dolu suretlere bu yüz eskisi değil

Taşı sıkan bileklerim güçsüz nedense ırmaklar kupkuru

Hissediyorum gözlerimdeki kıvılcımları her an biryerleri yakabilir

O eski bakışlarımdan bir eser kalmadı ayna anlından vurulmalı

Üçyüz altmış beş gün altı saat edermiş bir yıl dedikleri Yalan

Geçirmeye çalıştığım günlerimin hesabını tutmaya cesaretim yok artık

Ömrüm sıkıştırılmış dört duvar arasında kaybolan bir yetim gibi

Bir yanda saklanan eski defterler tek tek karıştırılmalı şimdi

Avuçlarımdaki nasırlar yaslandığım kara duvarın eserleri

Beş parmağın beşi bir değilmiş şimdi daha iyi anladım

Sökülüp giden ellerinin ardında gitme Yar dedi parmaklarım

Başka sevgiye uzanmakmı uzanırsa bu parmaklar kırılmalı

Kim kaybetmiş ençok yüreğimizden çıkan duygularmı sahte yoksa

Yaşamın en kıyılarında bir dalga ki savurdu dipsiz masum hayelleri

Kara borsaya çıktı şimdi böyle içten yaşanan aşklar fiyatı sevgi

Ayaza yüz sürüldü yağan yağmur hep gölge gibi yağacaksa yağmalı

Ben yine sokağımın kenarındayım şakaklarım ağrı içinde yine

Beyaz düşlerimin niyadındayım kapkara olsada yürekteki saklı

Çok olmadı aslında kara uçlu kalemin ucundaki üç beş uzaklaşan anı

Bir kaleme yenilecek kadar yaşanmadıysa bu sevgi bu kalem kırılmalı

Gerçeğe az kaldı her gün bu yüzden bukadar dolu dolu yaşandı

Azımın tadı kalmadı artık yıllar oldu unutalı bir kahvaltının tadını

Sür allah sür yüzümün nurundan hep bir parça çaldı avuçlarım

Sana duvasız geçen bir gün olacaksa bu avuçlar cehennemde yanmalı

Kapı açık sonuna kadar bakana karanlık görünür ışıkları

Hapisin ensol yanında diz çökmüş yüreğim görünmez belki

Anahtarını kaybettiğim çok oldu kilitleri paslı bu sevgi

Başka bir anahtar uyacaksa açmak için o dört duvar kül olmalı

YAR düşerken gönül bayramımdan çok oldu neşeyi unutalı

Diz kapaklarımda bir yorgunlukki ağır ağır işliyor adımları

Yürüdüğüm bütün yollar hep seninle dolu ve yürüyorum

Senin olmadığın bir sokak varsa eğer bu ayaklar kırılmalı

Duymasanda görmesende bilmesende bir yürek hep seninle

Sonuna kadar taşıyacağım bu yorgun bu ölümsüz sevdayı

Derdim ya hep bilirsin ben senin olmadığın hiçbir şeyi sevemem

Birgün olmadığın birşey sevilirse bu can bu bedenden alınmalı