Ben Yandım

ben yandım

ıskarta yalnızlığına bürünmüş

bir bekleme salonu gülüşünde

her nefesinde karbondioksit soluyan Ankara'ya

hasret yağışlar bıraktım..

bayat bayram şekeri ile

maviliğine hasret bir akşam arefesinde

elleri buz kesmiş...

gözleri ondan başka birisine göremeyen

aynı zamanda görmek istemeyen...

sesi çilek aroması bir çocuktum...

ben yandım...

anahtarını kaybettim kalbimin

nefret taşımadım damarlarımdan beynime

aklımın nakliyesiydi seni götüren kalbime

gözlerini gözlerime iliştirdim

ben yandım....

bir ağustos akşamında

ben yandım...

torosun maviliğinde...

ve süremedim merhem olsun diye gözyaşlarını...

ben...

yandım...

sesini yitirmiş bir fırat'ın ağlayışında