Ben Yapamadım Ama

Bu şehirden gittiğimde en çok seni özledim

Buralara elveda dediğimde bir tek sen kaldın

Ve şimdi bir son bahara soyunmuş bir mevsimin uç noktasında

Bir tek sen düşüyorsun aklıma

Gece yarıları nöbet bekliyorum

Vatan diyorum namus diyorum

Uğruna ölüm diyorum

Bir de seni sayıklıyorum

Oysaki giderken kimseyi özlemeyecektim

Ben dağlarda gezerken ağlamayı yasak kıldım göz yaşlarıma

Özlemi uzak ettim namlumun kurşun çıkışına

Gel gör ki bir gece gene sen geldin aklıma

Özlemek daha zormuş meğerse

Görevin adını vatanken

Soyadı ölümken

Bir de gözlerin puslu dağlara doğarken özlemek nedir böyle bildim ben

Ben giderken sana son bir kez daha sarılmak isterken

Ucunda ölüm varken

Gene nasip olmadı

İçimde o günden sonra hep bir yara açıldı

Uzun uzun saydım günleri

Geceleri korkmadım nöbet tutarken

Bir hain kurşun hesabı yapmadım değil

Varsa ölüm ucunda onu da Allah'dan bildim ben

Öyle zormuş askerlik giderken bilmedim ben

Sen beni tren garından uğurlarken

Ağlama dediğim halde ağlamıştın ya

Bazı geceler göz yaşların düşüyor gecemin karanlığına

Eğer olur da bir gün kara haberim gelirse

Yine ağlama olurda şehit derlerse namıma

Adım da soyadım da zaten ayrılıktı

İster yetim ister şehit desinler şimdi namıma

Eğer bir gün göz yaşların düşerse mezarıma

Seni hiç af etmem ağlamaya değil dua ya gel bana

Eğer olur da teskere yerine tabutum gelirse

Ben yapamadım ama sen son bir defa sarıl bana ..