Ben Zaten Olduğumdum
dilimin üstüne deniz koydum
dalga içtim tuz yedim doydum
ben sularda değil
susuzluklarda boğuldum
ben kıyılardan değil
karalardan kovuldum
ne balıktım ne de yosun oldum
ben beni bende buldum
ben zaten olduğumdum
gözümün içine oturdum
hülyalarıma dokunup rüyalarımı tuttum
ben aklımı değil
akılsızlığımı unuttum
ben gerçeklerden değil
gerçeksizliklerden kovuldum
ne güneşten düştüm ne de aydan
ben beni bende buldum
ben zaten olduğumdum
yüreğimden geçen yola koyuldum
varmak için değil
almak için değil
ermek için ve sadece vermek için değil
görmek için bilmek için
ben istikametlerden değil
yanlış işaretlerden yoruldum
sana göre belki kayboldum
ama ben zaten akıllılarla değil
yüreklilerle mutlu oldum
ben beni bende buldum
ben zaten olduğumdum
bir şiir ölür
bir şair doğar
bir şair ölür
bir şiir doğar
ölümde yaşam
yaşamda ölüm var
yazıla yazıla satırlar kendi yazgısını anlar
acıya tatlıya bağlı kalmaz ki tatlar
yaşamın anında anları var
aşkımın can içinde canları var
ben beni bende buldum
ben zaten olduğumdum