Bencil İnsan

Bazen bir bardak çaydır insan

Paylaşmayı bilmeyen

Çay kaşığıdır şekerdir yeri geldiği zaman

Bencildir insan söylenen sözün arkasın da durmayan

Ölünün arkasın dan kefenine iki damla göz yaşı dökendir

Sevmediğini göstermelik yapan

Sevdiğine acımayan severmiş gibi yapıp

Islak mendil gibi suya atandır

Söz konusu sevgi olamaz

Menfat çıkmayan taştan

Yalandır insan kendi yalanları gölgesine

Yüzün de gören akıl almaz işkenceler yapar

Kendince sağ sol meleklere aldırmadan

Bazen düşen bir yapraktır insan

Kainatın gölgesin de

Zaman gelince kurur ve yok olur

Ne isim kalır geriye ne ad ne mekan

Yazmışsa güzel eser paylaşmışsa kendince

Dikmişse yeşillik işte o kalır geriye

Bazen fesat kötülüklük şımarıklık

Bir elbisedir insan yırtılır dikilir acımasız iğnelere

01.07.2004