Bencileyin

Umutlarım,

Gerilerde kaldı

Yaşantılarımdan

Ve

Ben

Artık

İş ilanlarına,

Kiralık evlere,

Burslara da

Bakmıyorum

Hiç bir beklentim kalmadı

Hem de hiç

Bu dünyadan

Bir mevsimler hatırlatıyor bana yaşadığımı

Bir karıncalar -buğday taşıyan-

Burun kıvıranlara inat

İçmiyorum

Şundan bundan

Sevmiyorum

Sevemiyorum laf olsun diye kimseleri...

Bir başına yaşıyorum kalabalıklar içinde

Ağlasam da kendi kendime

Gülsem de

Adına otizm diyorlar

Ne menem şeydir o

Otçul yaşamak gibi bir şey

Hep aynı şeyleri tadar gibi.

Sorsalar; günü bilmem,

Nasıl kurayım gelecek hayalini?

İşte bu da benim tutarlı yanım

Aaaah şair yanım

Ya sen olmasan ?

Gece gündüz de birbirine karışırdı

Herhalde

Ve ben bir ayık bir serhoş

Alırdım karşıma tüm insanlığı...

Kardeşliğim kalmazdı kimselerle..

Üşürdüm bir kez daha

Kibritim şiirler de

Olmayınca kalakalırdım

Ortalıkta

' bir şair ölmüş' derler

Desinler

Ben yine söylerim diyeceğimi

Şimdi doğrulandı mı kehanetim?

Herkes gibi kalakaldım derim

'Şöyle garip bencileyin'

hea