Bende Bir Yüzün Öldü

Bende bir yüzün öldü

O hiç olmayan yüzünü düşleyen ruhum öldü

Sahipsiz kelimelerin sana akan ırmağı

Ve aşk kurudu

Sen hala yanıyor sanıyorsun odamın mumları

O mumlar söndü

Yalnızlığım uyudu

O hiç olmayan yüzünü okşayan yanım öldü

O hiç olmayan gözyaşların

Ve hüzünlerim bildiğim hüzünlerin

Aşka ağlayan gözlerimin feri söndü

Bende bir cennet sessiz

Bende çiçekler

Toprak kokusunun sonbaharı

Sararmış yaprakları şiirin

Öldü

Bende bir cehennem dinsiz

Bende günahlar

Sana akan lavların közü

Gecenin tebessümlere çıkan o karanlık yüzü

Gün şafakları öldü

Bende o cehennem ki dilsiz

Aşka yanan kandiller söndü

Bende bir yüzün öldü