Bende İnandım

Sanki dünyada ben vardım

Gururumla tek yaşadım

Mala mülk'e dadandım

Dostlarımı da unuttum

Herkesi düşman sandım

Doğru olan sanki bendim

Sevmeyi de bilemedim

Ne de kimseyi saymayı

Gerçekleri de göremedim

Her şeyde mana aradım

Ararken uykuya daldım

Uykumda bile daraldım

Daha da uyanamadım

Deprem mi oldu?

Sallandım durdum

Birden bire uyandım

Baktım ki uzanan bir el

Tuttum o eli kalktım

Sonra kendimden utandım

Meğerse uzanan o el

Unuttuğum dost eli

Dedim kendi kendime

Mal mülk de yalanmış

Görmemezlik de fenaymış

Yaşadıklarım hep boşaymış

Şimdi ben de inandım

Benden başka insanlarda

Bu dünyada yaşarmış

Şimdi ben de inandım

Dostlar sevgiyle yaşarmış

Şimdi ben de inandım

Dost sevdiğine yanarmış.