Bende Ki Gözlerin..

Şimdi gözlerini nakşediyorum dizelerime

Karanlık yüreğini unutturuyorum sözlerime

Hani sen hiç ben olamamıştın ya

Cesareti yüzüne vuran bir ben oldum yanaklarında

Minik dokunuşlar ekle suretine

Yanakların da gördükçe ansızın gülümse

Tebessümlerden daha çok yakıştım belki benliğine

Ama sen aynaları bir kenara bırak yalnızca gülümse

Şimdi hayat beni terkediyormuş

Yolu açık olsun! Hayasız hayat kimin umurunda ki

Üzerimden çekecek mevsimlerini belli

Bilmez ki benim dünyamda ki tek mevsimimdir gözlerin

Üzerinden koskoca bulutlar geçmiş gözlerinin

Yaşanılası tek mevsimimde hayalsizce sindi bir köşeye

Üzerime yürüdü yine kara bahtlı aynalar

Bende ki gözlerinden bir bakış dilenircesine

Kapının önüne koydum sensiz geçen zamanlarını

Hani olur ya sevmekten yoksunlar bakar

Sevda nedir senden sonra sensizliği sevende anlarlar

Ucube bir his aslında bu yokluğun! Bakma senin uğruna bu kavgalar.

Şimdi veya bir kaç dize sonra sonlandıracağım senli sözlerimi

Benden gideli ne ömür geçer ne de yüreğine bir damla sitemim

Acınası bir hayal değil aslında hayatım,yokluğun kadar serseri

Kimseye de benzemez sevmeleri

Neyse sen yine tac et başına bensizliği

Başından attığın sözlerim elbet hesap soracak sana...