Bendeki Memleketim

/Yalansa bile hoşlanır tanrı

Yeter ki gayri ciddi olmasın aşk/

Kelimeler nüfuz ettikçe beynime

Sersemleşiyorum

Affedin

Keman sesi duyuyorum Can Yücel in serap kadehinden

Efeleniyor egenin yosunlarına basan, delikanlı dalgaları

Nihayetinde inkar olan şehit uğurlaması

Duyuluyor az içeri girince Toroslardan

Musa Eroğlu.

Gidiyor dört bir köşe,

sessiz sedasız,

Mevlana ya

Gönlü akarsu olan, deniz.

Kaptanı deryanın istikametinde, Başlıyor, ters akmaya.

-Çıkış önemliydi, bahara!! sesleniyor

Az yukarda etrafı gözetleyen Hacı Bektaş-i Veli

Yüzü bana bakıyor, meşalesi güneşin doğuşunda.

Doğduk ta ölecez diyor, Dicle.

Mevcudiyetimizin temellerini unutmayacağız diyor Fırat

Sarp kayaları aşıp giden Mahsun-i Şerif

Birde laz

Tütün sarıp çay türküleri söylüyorlar

Bir gün öleceğini bilmek

İntihara sebep mi

Birbirini öldürmek neden günah değil ki?

Avuçlarımda akan feribot

Tatvan a sürüklüyor balıklarımı

Beyaz beyaz martılar kanatlanıyor omuzlarımdan yukarı

İstanbul un mavi gözlerine doğru

Ve,

Nazım Hikmet taşınıyor.

Bir sokak öteye koyup taburesini,

-Daha, okkalı olsun, diyor

Bir kardeş Trakya da okuyor güzelin iyisini

Abisi Iğdır ın Azeri lehçesinde, gülümsüyor yeni öğrencilerine

Mevsim gece, gökyüzü pürüzsüz

Hangi yıldız kayarsa,

Aynı annenin göğsüne.

Sivas a gidiyorum

Saklı kentimden

Aşık Veysel bana sarılıyor

Balık lı gölün Hz. Ademi olmak bu demek belki de

Açılıyor, görmeyen gözlerim

Mersin ibadet-i hakikat, (çocuğun sözü gibi)

Sorgusuz olanı;

kızın kaleye mi?

Cennetine mi? Yoksa cehenneme mi..

Sabrın umuda ilmek ilmek atıldığı kelebek rüyasının yuvası.

Aşkın bekleme noktası.

Ta ki! Virgüle kadar, Pozantının buz gibi dağlarına atılmış

Kısacacıkta olsa, özgürlüğün vücut sıcaklığında, şimdi iyi gelir bir mola.

Sonra Kayseri üzerinden Amasya

İlim.

Bilmek,

Anlamak, gerekir.

Tevafuk diyor, şükrediyorum...

Masumiyetin anahtarı,

Artvin e ulaşır tiren

Sonra Zülfü Livaneli bakışlarıyla, yollanır.

Varılır,

Dersimde bir göz altından sonra tekrar Çukur ovaya.

Diyebildiğini bile demek,

suçtur çünkü gece yarılarında.

Sonra başa döneriz.

Sonra başa.

Eksilmeyiz

Sonra her yeri Gezmiş gibi, Gemerek ten tekrar başa.

Gelmiştir parmaklarımın ucuna

Sonra aklıma;

''Bir kavgam bile yok benim onlarla

Dolu tas er kişiye gerek,

Yaramaz aşk şerbeti er olmayana''

Ömer Hayam, fısıldar

Dar geliyor ebediyete bir demet papatya.

Sığamıyor hiçbir -ideopatya- şu satırlara.

Eğer Süleyman Peygamber olmasa.

Ve Mezepotamya,

Ve Anadolu,

Ne avrupa nede asya.

Dengeleyemiyor olurdu, ruhumu.

Ceylanpınar Çarşamba ovasından çağlıyor

Afyon sırtlarında susamış taylar oraya doğru koşmakta

Akın akın akan kanla, damarlar boşalıyor

Bir devrimin öncesi

bir de,

sonrası, gibi.

-Biri de, İbrahim için tahtalar toplanmakta.

Soruyor...?

bir meridyen ötekine

Gözü Patnos ta

Nemrut sulayınca bahçeyi

Al yeşile dönse bile, sırıtmıyor.

Bir elim Bursa da adabı hürriyet

Ayağım teki İzmir de, makam-ı cumhuriyet

Bir elim zaten dolu, Van gölü ile

Ayağımın diğeri doğduğum yerde

Kalbimin üstünde bir, kabir

Ve pamuk sevgisiyle, Denizli