Beni

Yalnızlık dolanırken ayaklarıma

Üşüyorum dışarıdaki çocuk kadar!

Ellerim kir, pas içinde

Gökyüzü yorganım olsa da

İliklerime kadar donuyorum,

Bir iyilik yap

Avuçlarından içir güneşi kana kana

Avuçlayıp ayı, yıldızı

Omuzluyorum geceyi

Öfkenin nefesi okşarken bedeni

Fırat, Dicle saflığında

Üryan arşınlarken

Hayat denen yolu

Kancıklar sarmış dört bir yanı

Gülüşlerim nazlıydı

Sabahsız geceleri tanımadan

Şimdi

Efkâr gölgeliyor sabahı

Kurulmayan düşler

Üşür

Acılar arşınlarken yüreği

Aklım üşür

Zulamda sevda yüklü bulutlar

Kirpik uçuna asılı kalalı

İçirdim geceye gözyaşımı

Kar olup yağdı

Ayaza çevirdi

'BENİ'