Beni Buldum Sevgili

metruk bir yolda giderken

eskimiş papatya demetlerini derleyip

bahar eskisi yağmurları çalıp dağarcığına

miskin bir yorgunluk düşünce hele yamaca

yabani ot gibi güneşe kavruk

suya hasret

toprağa göç

mavinin tam ortasında gri düşler kurarken dimağım

sen beyazdın

siyahından koşa gelmiş

soluksuz yağmurlarda yıkadım seni

kış ortasında nefesimden ısıtıp tenini

kara ekoseler sürülmüş şakaklarına kırk tas su vurdum

kırk amentü okudum şehrin lambalarını kıra kıra

gece ve sen yazıldı alnıma

şakağımda bir dirhem kızıl boya

kabri aydınlatan avuçların

beni uyandırdı göğüs aralığında

beni buldum sevgili

gül rengi yastıklarda

avurtlarında alın çizgilerim

beni çaldım rüsva bir faldan

sarsarak uyandırdım

soluksuz uykularından

korktum korkunun ecel ile debelleşmesine

bu virane kasvet

çoktandır çöreklendi içime

korktum uyanmayacaksın diye

metruk bir yolda giderken

eskimiş papatya demetlerini derleyip

bahar eskisi yağmurları çalıp dağarcığına

beni buldum sevgili

gül rengi masallarda

avurtlarında alın çizgilerim...