Beni Sevmeyi Beni Kaybedince Öğrneceksin
Öğreneceksin her şeyi vakit geç olsa da
Son tren kalkınca, vapurlar demir alınca
Bileceksin her şeyi anlayacaksın aklınca
Beni sevmeyi beni kaybedince öğreneceksin
Belki üzülecek belki güleceksin kim bilir
Benden söylemesi son sözlerimde ağır gelebilir
Uyanacaksın derin uykularından bir gün
Yalanların son bulurken kendine geleceksin
Geçmişini belki unutmuş belki de unutmamış olabilirsin
Bir film şeriti gibi geçerken her şey gözlerinden
Sahip çıkamadığın sevdiğin düşecek ellerinden
Can çekişen sevdamızın vebali ise sorulacak senden
Beni sevmeyi beni kaybedince öğreneceksin
Her gitmelerinin bir dönüşü olmayacak artık
Her dönüşünde ise seni bekleyen bir ben olmayacak
Olmayacak hiçbir şey eskisi gibi olmayacak
Tükenen satırlar ayrılık diyecek mısralarda
Şiirler küsecek şarkılar ah edecek sana
Yapraklar mevsimsiz sararıp dökülecek
Ömrümüz bir daha ermeyecek bahara
Sahte çıkan her sevda hatırlatacak beni sana
Göremediğin güzellikler içinde ukte kalacak,
Sevdamın asaletini bencilliğinle süslerken
Her gelen aratacak beni sana
Beni sevmeyi beni kaybedince anlayacaksın
Saçmalıkların içinde daralıp, boğulurken
Arayacaksın ellerimi her seferinde
Her seferinde beni bulmak isteyeceksin bulamayacaksın
Acıların en azdığı gün bir teselli arayacaksın
Arayacaksın ama ne yazık bulamayacaksın
Güzelliğin her saniye her salise tükenirken
Eski cesaretini bulamayacaksın
Menfaatler uğruna üç kuruşa sayılırken saygın
İki yüzlüler etrafında iken insanlığından utanacaksın
Şu kahpe dünya her seferinde sana dönerken
Yaşamdan sıkılıp ölümden medet umacaksın
Beni sevmeyi beni kaybedince öğreneceksin
Sen ayrı ben ayrı yollarda yürüyor olacağız
Ayırırken yollarımızı düşüneceksin pişmanlıklarını
Çığlık çığlığa kalacak sen ve saçmalıkların
?Kendine iyi bak' olacak son sözlerim
Bakabilirsen tabi ben yokken
İki yabancıyız şimdi düşünme beni hatırlamada
Ne ismimi ne de cismimi unut, öğrenemediklerini anla
Beni sevmeyi beni kaybedince öğreneceksin...