Beni Sorsalar

Biteviye akan bir zamanın

Porselen ayak izlerini taşıyorum

Yırtık bir hayatın sekiz dikişli yollarına saparken

Varolan ve var olma çabasındaki herşeye dair

Vatanperver bir heyecan duyuyorum

Belki de adımı sorsalar

Hüznün hemen ertesi

Umudun serçe parmağı

Yalnızlığın tüm sokakları

Ama ille ve yine de göğün en mavi noktası

Kaldırım taşlarını sökmüşler çocukluğumun

Dört şeritli yollara kurban verilen bir serviyim belki de

Rüzgarda dallarını hışırdatan hoş sesli bir kavak olma hayali kurarken

Başı göğe eren, kuşların diyarı sekoyayım mutlak

Şimdi ıssız bir ormanın en kuytu sesiyim

Sükunetimi patlıcan var diyen megafona teslim ettim

Zaten bence de çok akıllı olmaz yazanlar

Bir ağaca dilek mendili bağlayanlar

Bir suya rüyasını anlatanlar

Ve kedilere inananlar.