Benim Dünyam Sensin

Sen gidersin

Gitmek bir fiil olmaktan çıkar,

İntihar biçimine girer artık.

Sen gidersin

Güller solar

Açmaz belki de.

Arılar bal yapamaz çiçekler açmadan

Yağmur toprakları ıslatmaz

Deniz çekilir en geriye.

Sen gidersin,

Akrep hareket etmez

Yelkovanla iki duble atar karşılıklı.

Takvim yaprakları hep aynı tarihi gösterir

Sen gidersin,

Kuşlar unutur uçmayı

Bülbüller ötmez artık.

Dişi kuşlar yan gelip yatar

Yuvalar erkek kuşlara kalır becerebildikleri kadarıyla.

Sen gidersin sevgili,

Güneş yerini bulutlara bırakır

Havayı kara bulutlar kaplar

Kapkara

Simsiyah.

İnsanın içi kararır.

Sen gidersin

Bir marifet yaparcasına

Ozon tabakası tamamiyle soyulur

Artık hiç bir şey eskisi gibi olmamaya başlar,

Güneş doğudan batar dalga geçercesine.

Sen gidersin

Kavgalar başlar artık

İlişkiler çarpıklaşır benim gözümde.

Atlar kuşlarla ilişki yaşar

Köpekler kedilerle can ciğer kuzu sarma.

Sen gidersin

Öyle bir gidersin ki

Ellerim ayaklarıma dolaşır.

Sokaklara atarım kendimi

Ellerim ceplerimde

İçimden şarkılar söylerim.

İntihar etmek hissi doğar yüksek binaları gördüğümde

Sen gidersin

Benim nefes alışım azalır

Nabızım düşer

Bayılırım belki.

Şiirler yazarım sana

Bağıra bağıra şakılar söylerim

Deli damgası bile yerim bazen.

Gittiğini söyleyemem yine de

Sen gidersin

Ben biterim

Ömür biter

Yaşam biter

Yıllar ayları

Aylar haftaları kovalar elinde silahla.

Ama gelmezsin

Sen gelmezsin

Ben beklerim.

Takvim yaprakları gittiğin tarihi gösterir

ona bakar gülerim

Deliririm sevgili

Deliririm.

Balıklara uçmayı öğretmeye çalışırım

Kaplumbağaları atletizme hazırlarım.

Çiçeklere bir duble rakı verir

İzlerim.

Sen gidersin

Dünya değişir

Çünkü benim dünyam sensin.