Benim Mekanım Arka Sokaklar

Gün batınca dertler başlar birden

Gözüm kimseyi görmez zifirden

Sarhoş gibiyim geçtim kendimden

Benim mekanım arka sokaklar

Kimse kimsenin derdini blmez

İstersin bir lokma ekmek vermez

Dostluk olsaydı ocaklar sönmez

Benim mekanım arka sokaklar

Düşenin dostu olmaz dünyada

Zenginsin dostum bana ne fayda

Yok burda kimse bizleri saya

Benim mekanım arka sokaklar

Kaldırım taşını yastık yaptım

Sokaktayım ben dertleri attım

Ey zalim felek sana ne ettim

Benim mekanım arka sokaklar

Yıldırım sokağı mekan tutma

Üşürsün dostum yerlerde yatma

Bırak dertlerine can dert katma

Benim mekanım arka sokaklar