Benim Sensizliğimde

Başlayıp hep aynı yerde takılan ezberim

Neyi anlattığımı biliyorum, anlatacağımı da

Kokun belki de sesin ya da hatıran

Başlamışken bir ucundan, misafir olunca hayatıma

Ne anlattığım da, anlatacağım da takılıp dönüyor başa

Akıp gitse de hayat, öyle bilinse de

Sert bir kaya gibisin aklımda

Eritip unutmak, bırakmak şöyle

Etrafından yollar bulsam da, yıpranıp sana

Varamadan bitiyorum sensiz başlayacak her yolda

Ondan ki yani öyle ki, içinde olmalısın hayatımın

İsminin harflerinden, telefon numaram olmalı mesela

Ya da şifrelerimin hepsi doğum günün...

En azından, besmele gibi ismin ağzımda yoksa

Siyah, soğuk, ıssız, yalnız...

Ancak, belki böyle kelimeler anlatır beni dünyaya

...

Yani sen yoksan, ben sensizsem

Hatta kaçsam da senden, yaşıyorum diyemem