Benlik Savaşı

Nereye gitsem

Bu şehir arkamdan gelir

Ve ben aynı sokaklarda dolaşırım

Çocukluğumu düşünürüm

Diğer yandan kır düşen saçlarımı

Hayat bir kum saatiymiş meğer

Yüksek duvarlar örmüşler dört yanıma

Dolanıp duruyorum

Pencereleri arayarak

Bir boşluk bulsam

Sarılacağım ışığa

Seveceğim tüm canlıları

En baştan

Kendi ruhuma karşı dikiliyorum

Bilgeliğime karşı

Kendimden merhamet dilenemem artık

Dilerim ki uzun sürsün bu yolum

Yaz sabahlarım olsun

Fenike çarşıları ve eşi, benzeri olmayan mercanlar göreyim

Nice Mısır şehirlerini fethedeyim

Ve bana bu yolculuğu veren

Özgür ruhu bulayım

Bir engel var bütün eylemlerimi

Baştan aşağı tutsak kılan

Ah bir bilsem

Gerçekte kim olduğumu

İşte o zaman

Göklerin mavisini ve çan sesi güneşi

Yakalayarak uçup giderdim

Göçmen bir martı gibi

Uzaklara

Daha uzaklara