Berçenek Tut Sözünü Geleyim

İkrarım yol bilmez garip yolcuya

Dönenir başımda turnamda sensin

Mezarım kazılır dünden kolcuya

Ardımdan çağlayan muratta sensin

Söylerim inlemez sazın perdesi

Belli/ki ağlamış Fatma nazlı yâr

Ölürsem ardımda külün zerresi

Damlayan gözyaşı yüreğimde kâr

Desinler Mahsuni aşktan delirmiş

Gülün tellerine Türkü bağlamış

Bir defa gidince bin kez gelirmiş

Hoşgörü ırmağı dili çağlamış

Sözümü sakınmam kemden uzaktır

Doğruluk cennetin tülden bahçesi

Aykırı çıkışlar yolda tuzaktır

Sürülmez sözlere kötü lehçesi

Kuşun kanadına işlenen çiçek

Kırmızı kaleme yazar bahtını

Arılar balını telden süzecek

Üfleyip kovanı yıkar tahtını

Dilime boyanan gurban cümlesi

Sevgi navruzları yürekte açar

Eksik etmem iyi niyet gülmesi

Berçenek sözüne uymazsa naçar