Bereket Peygamber

Yel Veli, yel gibi esti ...

Devriş bey atıyla ardından koşturuyor

* senin ölümün benim elimde..**

Yel Veli; yazgıdır bozulmaz yazgı..

sonra kulağına kahim;

**Ya Nemrut; senin dümenin...

doğacak bir erkek çocuğun elinde olacak..**

bir yıldız böyle söylüyor

çaresi yok mu ?

Nemrut hiç yok mu ?

Nemrut, dağlara ovalara adalara

sulara göllere haber ulaştırın

deyin ki, erkek çocuk doğmuşsa

öldürün haberi yayıldı her yere..

Kahim;doğacak erkek çocuk

Nemrut'u yok edecek

ölüm emri duyulur

Hatun yüreğinden bebeğini bıraktı/ kıyıya

bebek sulara saldı

Ceylanlara karıştı sütüyle büyüdü

Ceylan gibi yaşadı ..

gölgesini gördü zihni açıldı

binlerce Ceylan Urfa şehrine girdi

ya Nemrut, kovalanmaktan bıktım / usandım

Nevrut sevindi; vurun kesin kellesini

onu bir türlü vuramadılar

Ulu ateş yaktılar

CEYlanı (delikanlı) ateşin ortasına attılar

ateş su, yanmayan eskiler balık

küller çiçek oldu çayir çimen

Ceylan gözlü delikanlı

ateşten sekti, bahçede dolaşmaya başladı

Nemrut ben geldim

İbrahim, hançeri çekti

Nemrut dize geldi

Kahim dedi; zülmü ödürüyorum / yeryüzünde

Zülüm sürmesin diye ....

Halil İbrahim bereket Peygamber oldu

her şeye bereket geldi

ceylanların büyüttüğü İbrahim

Ceylanlarla çöle indi soyu büyüdü

Nasihatım dedi;

**Şu dünya da bir gün zülüm bitecektir..**

25.11.2009.M.G-KARATAŞ