Bermal

sen dağları konuşturan can kızdın Bermal

ceylan gülüşlerinle

fırat uslu dicle humuslu akardı

geçtiği yerlerden

ve bitimsiz bakışlarınla daha yeşildi mezopotamya

güne uyanırken esmer yüzler

dokunduğun doğa

yaşanılır tada dönüşürdü avuçlarında Bermal

iz bıraktığın vakitlerine

ikindi sonrası

uçurtma uçurmak çocukların tek hedefiydi

gelişini beklemek

canlılığına tanıklık etmek

yegane hasretiydi bitap düşmüş gözlerin

sözlerin adınla başlamak istediği kelamdın Bermal

yüreğinin kocamanlığında

nefes alıp vermek

meclislerin bıkmadan tartıştığı hecelere karşılıktın

ve cigara kokan dudaklar arasında

duman duman yükselen

gerçeğe yakın en hayaldin