Beşinci Duvar

Açık bir kapı göster bana

Olamamışlıklarının içinden,

Oradan gireyim

Göster ki eşiğini

-umarsız ve şımarık ol fakat-

Ben de yolumu bileyim.

Kimsin, nesin, nasıl zuhur ettin

Durulmayan düşüncelerime

Bir de

Nereden başlamak lazım anlatmaya önce

Bileyim ki tahammül edebileyim.

Sarhoş kedileri, renkleri ve şerefsizleriyle

Şuursuzca dönüyor Dünya, bırak.

Nitekim,

Aniden ağlamaya başlayan bir tablo gibiyim

Hem korkuncum,

Hem profilimden çok güzel görünür

Yenilmişliklerim

Son bir yalan söyle bana

İnanılması mümkün olmayan

-Ki karışmayacağım bu sefer kararına-

inanalım hayata, kuşlara

göçlere, Tanrıya falan.

inanalım ve öyle gidelim.

En azından birbirimizi düşman değil, ölmüş bilelim.