Beşinci Mevsim

Yaprakar güz sancısı çekmiyor artık

Bu geçmişten kalan eski bir resim

Dalların kendi yanık ruhu yanık

Çürümüş bir beden bu beşinci mevsim

Ayrılık yasında erguvan çiçekleri

Bak kesildi diyor artık nefesim

Rabbine el açmış incecik elleri

Yıktı beni diyor beşinci mevsim

Bir gökyüzü var ki karalar karası

Dökülmüş bulutlar karardı diyor ellerim

İçinde dinmek bilmez gönül yarası

Sabahımı ver diyor beşinci mevsim

Buğday başakları toprağa küsmüş

Susuzum kurudu diyor bedenim

Tohumlar toprakta hayat ararmış

Öldürdü diyor beni beşinci mevsim

Ağlıyor diz çökmüş yüce dağlar

Söyleniyor günahım neydi benim

Doruklardan şelale misali yaşlar

Diyarımı harap etti beşinci mevsim..