Beyaz Kelebek

Ve beyaz kelebeğin dansıyla aydınlandı gece

Aynalara düştü kar taneleri

İkiyüzlü aynalara...

Bir yüzünde mutluyken o bakış

Diğer yüzüne yapışıverdi karakış.

Dumanla kucaklaştı mangaldaki ateş

Gamzeli yüzlerde dolaştı duman

Sallandı odalar çakırkeyif

Uykuya hasret gözlerde titredi sokak lambaları.

Zaman durunca Uludağ da

Güneşi özledi gökyüzü.

Lapa lapa yağan kara tutundu

Şehri saran sarhoş efkâr

Yutkundu mutlu insan; kendinden kaçtı

Çorbanın acısında üşüdü yüreği

Açlıkla tokluk yer değiştirdi düşlerinde.

Sahne iki perdeli oyuna açıldı.

Buğulandı aynadaki yansıma

Buz tuttu kirpikler

Pabuçları yırtık, gözleri ıslak, yarı çıplak

Korkuyordu, karnı açtı.

Ekmeğini umuda bandı Ağrı'nın köyünde çocuk.

Saklayamadı ellerini,

Eller nasırlı, eller soğuk.

Gözleri bağlı körebeydi yollar.

Uludağ'la Ağrı arası büyük uçurum.

Çığlık! Çığlık.

Dokunmak istedi mutlu insan

Dokunamadı.

Ağlamak istedi ağlayamadı.

Ağlamalıydı, dokunmalıydı oysa

Ağlamalıydı

Dokunmalıydı...