Beyaz Olmasın Şal Şiiri - Funda Türkmen

İçe kapanık demişlerdi çocukluguma,

Çünkü sevmezdim boş konuşmaları.

Kötülükleri sundular kadınlığıma..

Zaten beyaz da sevmezdim,

Pekala mor da giyinebilirdi gereksiz düğün günlerinde.

Panjur olmak zorunda da değildi evlerde,

Ve ben pembe bir canavar hayal ettim,

İntikamımı alıp,

Yerden yere vuran üç beş adamı..

Stabil olmayı bende istemiştim.

Olmadı..

Kırmızı bir ruj yeterliydi,

Tetiklemeye içimdeki yaramazı,

Ve ben o tetiği çekmeye hep hazırdım..

Şeytan dolduramadı.

Ama şarkılar söyledi,

Ritmine kapıldım,

Alkış tutup,anason kokladım,

Hayallerime ulu orta sızdım,çıplaktım..

Bazı geceler..

Birçok geceler..

Ne farkeder.

Lütfen şimdi bir yuvam olsun,

Anason koksun,

Al işte sana beyaz!

Yaprak sarma bilmem ama,

Tütün sarar,

Kurarım çilingiri ortaya..

Radyoda 'Müzeyyen abla',

Sağlığımıza,şerefimize veya hiçbirşeye!

Vur kadehi,

Çakır keyf gülüşlerimi,

Sarıp sarmala...

Duymuyor musun?

Hayır ya lütfen bir babam olsun!

İçimdeki yaramazı sustursun..

Sanki soğudu biraz hava,

Şimdi bir şal lazım bana..

Beyaz olmasın.