Beynelmilel Sükut
Tuva' dan aşağı
kurutulmuş ağaçlar
Her dakika
yüreği sökülüyordu merhametin
Dalları eğecek bir asam yoktu
ve ağaç yapraklarını sunacağım keçilerim
Zeytine edilmiş yeminleri sayıkladım
Rüyalarımdan taşırdım ayetleri
En güzelden en çirkine
yürüyen merdivenlere
tersten binmek gibi
nasıl başarmıştı insan
gittikçe alçalmayı
Dalgın düşüncelerimi yaydığım sahra
Bir örtü aradı kendine
Bir gölgelik
İncir ağacının dibinde
Umudu çöle çevirmek bile
Bir maharet istiyordu
Uyuyordu insanlık evet
Beynelmilel bir döşekte
Öfkemi
bir kartalın pençesiyle
her bilediğimde
ruhum paralanıyordu
Seyir terasımdan kendime bakıp
Gülümsüyordum sadece
Öfkem kendimeydi
Umudum kendimden
Alın çizgimden erdemi alıp
kızarttığımda ise
üstelik una bulayıp
Mutluluğa dönüşüyordu
İçimdeki mezarlık
Ölüler
ekmek yemezdi
Çünkü ölüm
toprağı severdi
İşte...
Pahom' un
hikayesi