Beyşehir Gölü

üneş hafiften kızarmış , konyanın gönlü ,

Konyanın bir adım kadar mesafesinde ıspartanın gülü ,

Mis gibi toprak kokuyor , bir başka ötüyor sümbülü ,

Bir başka beyşehir gölü.

Ansızın kapılarda bekleyen rüzgar gibi ,

Elinde bır bıçak bıçaktan keskin yeli ,

Ne Eş ne dost ne sevgili ,

Herşey sende Beyşehir Gölü.

Kuru dalganın vurduğu her yer mis ,

Üstünde güneşinin açtığı her yer sis ,

Dumanın tüttüğü her yer is ,

Konyanın Bacası behşehir gölü.

Dağın eteklerine yapışıyor dalgalar ,

Birbir ellerinde tutmaya çalşıyor sallar ,

Avcıdan ; bir sağa bir sola kaçan balıklar ,

O ne büyük yuva o ne büyük bir ev , Beyşehir gölü.