Bez Bebeğim Simsiyah

Her kaldırım taşını

bir sokak lambasına atıyorum

hayret..sönmüyorlar

kompeti gibi yağıyor üzerime

cam kırıkları

bir sazın namesi sanki sesleri

dönüp arkama bakıyorum

yurtsuzluğun yurdunda

halime acıyor aç köpekler

ben de onlara acıyorum

anlaşıyoruz

Bekçi rüzgarlar da gülüp geçiyor

görmüyorlar mı yoksa beni

şehre is yağıyor simsiyah

evlerin camları açık

perdeleri çekili

sıcak şiirler okuyor adam

ana dilinde

-kadınım- diye başlayan

kıskanıyorum

genzime doluyor bacaların dumanı

üşüdüğü için sobanın

üstüne koyduğum

bez bebeğim geliyor aklıma

yediğim azara mı

yanan bebeğime mi ağlamıştım

hatırlamıyorum..gülümsüyorum

is yağıyor şehre simsiyah

bulutlardan şekiller çiziyorum

sen oluyorsun